مفهوم RFID

RFID (Radio Frequency Identification) یا شناسایی فرکانس رادیویی، یک سیستم بی سیم است که از روش های فرکانس رادیویی بی سیم برای انتقال غیر تماسی و دو طرفه داده ها بین خواننده ها و کارت های فرکانس رادیویی برای دستیابی به شناسایی هدف و اهداف تبادل داده استفاده می کند. RFID یک فناوری شناسایی خودکار غیر تماسی است که به طور خودکار اشیاء هدف را شناسایی می کند و داده های مربوطه را از طریق سیگنال های فرکانس رادیویی به دست می آورد. کار شناسایی نیازی به دخالت انسان ندارد و می تواند در محیط های مختلف سخت کار کند. فن آوری RFID می تواند اشیاء متحرک با سرعت بالا را شناسایی کند و چندین برچسب را به طور همزمان شناسایی کند و کار را سریع و راحت کند.
RFID با توجه به فرکانس های کاربردی مختلف به فرکانس پایین (LF)، فرکانس بالا (HF)، فرکانس فوق العاده بالا (UHF) و مایکروویو (MW) تقسیم می شود. فرکانس‌های نماینده مربوطه عبارتند از: فرکانس پایین زیر 135 کیلوهرتز، فرکانس بالا 13.56 مگاهرتز، فرکانس فوق‌العاده بالا 860M~960 مگاهرتز، و مایکروویو 2.4 گیگاهرتز.