نحوه کار کارت های RFID

اصل کار اصلی فناوری RFID پیچیده نیست: پس از ورود یک برچسب به خواننده، سیگنال RF منتشر شده توسط خواننده را دریافت می کند و از انرژی به دست آمده توسط جریان القایی برای انتقال اطلاعات محصول ذخیره شده در تراشه استفاده می کند (Passive Tag، Passive). تگ یا تگ غیرفعال) یا تگ به طور فعال سیگنالی با فرکانس خاصی ارسال می کند (تگ فعال، تگ فعال یا تگ فعال). پس از خواندن اطلاعات توسط خواننده و رمزگشایی آن، برای پردازش داده های مربوطه به سیستم اطلاعات مرکزی ارسال کنید.
یک سیستم کامل RFID از یک خواننده، یک برچسب الکترونیکی یا به اصطلاح ترانسپوندر و یک سیستم نرم افزار کاربردی تشکیل شده است. اصل کار آن این است که خواننده انرژی موج رادیویی را در یک فرکانس خاص منتشر می کند که برای هدایت مدار برای ارسال داده های داخلی استفاده می شود. در این زمان، خواننده به طور متوالی داده ها را دریافت و تفسیر می کند و آن را برای پردازش مربوطه به برنامه ارسال می کند.
روش‌های ارتباطی و سنجش انرژی بین کارت‌خوان‌های RFID و تگ‌های الکترونیکی را می‌توان تقریباً به دو نوع تقسیم کرد: کوپلینگ القایی و کوپلینگ پس‌اسکاتر. به طور کلی، RFID فرکانس پایین بیشتر از روش اول استفاده می کند، در حالی که RFID فرکانس بالا بیشتر از روش دوم استفاده می کند.
خواننده بسته به ساختار و فناوری مورد استفاده می تواند یک دستگاه خواندن یا خواندن/نوشتن باشد و مرکز کنترل و پردازش اطلاعات سیستم RFID است. یک خواننده معمولاً از یک ماژول کوپلینگ، یک ماژول فرستنده گیرنده، یک ماژول کنترل و یک واحد رابط تشکیل شده است. به طور کلی، ارتباط نیمه دوطرفه بین خواننده ها و برچسب ها برای تبادل اطلاعات استفاده می شود، در حالی که خوانندگان انرژی و زمان بندی برچسب های غیرفعال را از طریق کوپلینگ فراهم می کنند. در کاربردهای عملی، توابع مدیریتی مانند جمع‌آوری، پردازش و انتقال اطلاعات تشخیص شیء از راه دور می‌توانند بیشتر از طریق اترنت یا WLAN پیاده‌سازی شوند.